Библиска земја

10 Апр 2014

Библиска земја

 

“Да се биде Македонец, најпрвин е света работа,а дури потоа проклетство и немир.”

Петре М. Андреевски

Мај 2010. Американска воена база во Југоисточен Авганистан.  Што би рекле во некој холивудски блокбастер или во извештај на CNN, на “андисклоуст локејшн” за пошироката јавност. Одев од стариот фјул поинт кон канцеларијата наречена  “Операции” и кај големиот бункер подзастанав малку,да ѕирнам, да проверам да не има некој, да не прекинам нечии емотивен момент, или сикрет неп после ручек. Имаше ден-два пред овој настан на истото место еден пар во љубавен занес и размена на емоции, па не сакав повторно да бидам лево сметало. Погледнав надолу, десно низ бункерот. Беше празен. Имаше војник, но на крајот од бункерот. Стоеше и зборуваше на телефон. Појдовме од надворешната страна, покрај бункерот еден спрема друг. Базата во тоа време беше мала…само двеста-триста војници и цивили и се знаевме сите и секогаш од куртоазија се поздравувавме барем со едно “Морнин` ср”. На разминување подзапрев и го погледнав во очи, колку да го поздравам. Забележав дека е црвен во лицето, ко рак, како да е надуен црвен балон, ко секој миг да ќе експлодира. Нормално, како и 102,3 % од американците, зборуваше на Ајфон, а кога дојде уште поблиску видов дека е многу исунчан. Пустинското сонце го ишарало по лицето. Делот од лицето околу очите, кој што го покривале наочарите беше бел, а остатокот жар црвен, како маицата која ја носев.

Погледна кон мене, се загледа, ме изгледа од глава до петици, ме фати за рамо и ме запре. Телефонот ќе му паднеше. Се збунив, застанав. Од секогаш сум имал респект кон војниците во базава. Не заради друго, туку од една проста причина и заради еден статистички податок. Имаат пушки и пиштоли, а статистиката вели дека во просечна американска база годишно има 8 убиства и уште нешто повеќе самоубиства.  Тој  гледа немо…ме загледува во маицата, ококорен и среќен, ко Саше АНАЛитико кога ќе види дека Геро го споменал во колумна, или ко Геро кога ќе види дека Миленко го споменал на фејсбук. Носев обична црвена маица, купена за 300 денари од Трговски, од трафиката за сувенири на излезот кон Холидеј ин. На предниот и на задниот дел на маицата имаше  голема апликација со Сонцето од Кутлеш и натпис Македонија на латиница и кирилица.

-“Macedonia….Macedonia from the Bible, Macedonia …… Unbelievable,that’s great idea for t-shirt. Is this Macedonia where the Apostle Paul first went to evangelize? Is it in Europe, Middle East, where is it … in which country? Where did you found this shirt dude…???  ”

Се насмеав. Му објаснив дека денес постои држава Македонија и дека јас сум Македонец. Ме грабна и ме прегрна…искрено и топло ме гушна. Не…тотали нон геј…чисто френдли. Човекот само беше одушевен што ме сретнал, што дозна дека има Македонци и Македонија и денес, и што сеуште постојат Библиската земја и нејзините чеда. Почна некако да ме фаќа чуство,  некој филинг, ко да сум ретка зверка, како да сум Амурски Леопард или Пелистерски Рис. Нeесакав да одам со нашата позната реплика која ја користи пола нација секогаш кога разговараме со странци:

“Маседониа из а смол бат бјутифул кантри уит вери френдли енд кајнд пипл”

Ме мрзеше да му објаснувам цела наша приказна, само му реков дека е добредојден во Македонија, и дека имаме сонце, љубов и вино за три света (Џафер, парафразиран). Потоа си помислив, а што ако сите овие добри луѓе што сум ги поканил да дојдат во Македонија, еден ден дојдат сите наеднаш? Ќе имам невидена меѓународна журка, на ниво на мала олимпијада.

”Please brother, bring me some Macedonian soil, a piece of land from Biblical Macedonia” -беа неговите зборови кога му кажав дека скоро одам дома на одмор.

Земја? Па нормално дека на враќање не донесов парче македонска земја. Немаме ние многу земја за раздавање. Ма не…само останав непланирано долго на одмор, и занев дека неговата едница е веќе замината во времето коа требаше да се вратам. Не разменивме контакт информации, ама батката знаеше дека е добредојден во Македонија. Секогаш. Ко и секој добар човек со добри намери. Нормално дека пушката ќе ја остави  во Сакраменто, Калифорнија.

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s